Het strand op Naxos waar we allebei uit de kleren gingen

Ik merkte de naakte strandgangers pas op nadat ik al had besloten dat ik het een fijn strand vond. Daardoor kreeg het idee om me bij hen aan te sluiten toch een andere betekenis. Mijn man stond naast me, en het was niet zo dat een van ons iets ontdekte wat de ander had geregeld. Tijdens ons bezoek aan het Griekse eiland Naxos hadden we dit strand gevonden, en sommige volwassenen die er al waren, droegen helemaal niets. Ik was nog nooit naakt geweest in het openbaar. Blijkbaar zou ik niet veel voorbereidingstijd krijgen voor die eerste keer.

Het strand zelf had als eerste onze aandacht getrokken, niet de mogelijkheid om uit de kleren te gaan. We vonden het allebei een fijne plek, en dat doet ertoe, want ik was niet op zoek naar een locatie voor mijn eerste naturistische ervaring. Ik keek naar een plek waar ik graag wilde zijn en merkte vervolgens iets op wat me bij mijn eerste indruk was ontgaan. Er zat een klein maar duidelijk verschil tussen een strand met naakte mensen erop fijn vinden en me voorstellen dat ik zelf een van hen was.

Toen het me eenmaal was opgevallen, kon ik dat detail in gedachten niet meer naar de achtergrond schuiven. Sommige mensen waren naakt; dat hoorde al bij dit strand, voordat wij aankwamen en voordat een van ons een keuze had gemaakt. Ik hoefde daar geen vraagstuk over alle stranden op het eiland van te maken. Dit was het strand waar we nu stonden, en hier diende zich een mogelijkheid aan die ik nog niet had uitgeprobeerd. Bij mijn oordeel over het strand speelde inmiddels meer mee dan alleen de vraag of ik het er fijn vond.

Ik draaide me naar mijn man en keek daarna weer naar het stuk strand dat we hadden gevonden. Er was geen uitdaging om aan te nemen of discussie om te winnen, en geen van ons hoefde voor de ander te beslissen. Ik wilde me aansluiten bij de mensen die al naakt waren, en hij koos daar ook voor. Doordat hij naast me stond, werd mijn eerste keer iets wat we samen deden, in plaats van een kleine soloverklaring. Ik was er niet op uit om lef te tonen; ik koos gewoon wat ik wilde doen op een strand dat we allebei fijn vonden.

Toen kwam het praktische gedeelte: ik trok mijn kleren uit. Ik verplaatste mijn gewicht, stapte uit mijn kleren en draaide me weer naar mijn man, die zich ook uitkleedde. Die alledaagse beweging maakte de hele verandering zichtbaar: een ogenblik eerder hadden we nog naar naakte strandgangers staan kijken, en nu sloten we ons bij hen aan. Ik moest opletten waar ik mijn voet neerzette, een prettig alledaags klusje in zo'n nieuwe situatie. Een grootse entree was niet nodig; ik hoefde alleen maar te zorgen dat mijn beide voeten vrij waren.

Nu ik mijn kleren uit had en mijn man naakt naast me stond, hoefde ik verder niets te doen om het te laten tellen. Ik was voor het eerst van mijn leven naakt op een strand waar andere volwassenen ook naakt waren. Ik kon dat als een mijlpaal zien zonder er een crisis van te maken. Het enigszins grappige was dat ik tot die beslissing was gekomen via zoiets gewoons als een strand fijn vinden. Ik had dit nog nooit gedaan, maar het doen zelf was veel eenvoudiger dan die zin doet vermoeden.

Zo gebeurde het dus dat ik op Naxos voor het eerst naakt was in het openbaar: we vonden een strand dat we fijn vonden, zagen dat er al naakte strandgangers waren en sloten ons bij hen aan. Mijn man stond niet toe te kijken terwijl ik iets uitprobeerde, en ik volgde geen aanwijzing van hem op. We trokken allebei onze kleren uit en werden onderdeel van wat ons was opgevallen. Ik was niet aangekomen met een verhaal over een eerste keer dat ik zo kon vertellen, maar nu had ik er wel een. Het strand dat we hadden uitgekozen, was nog steeds hetzelfde strand; de twee geklede nieuwkomers waren niet langer gekleed.