Moje pierwsze doświadczenie z pełną nagością wydarzyło się zupełnie przypadkiem, gdy miałam 22 lata. Pojechałam na plażę o bardzo długiej linii brzegowej i skierowałam się w stronę bardziej odludnego, cichszego krańca. Prawie nikogo tam nie było, a wiedziałam, że w tej okolicy naturyzm jest tolerowany. W przypływie odwagi zdjęłam z siebie wszystko, położyłam się zupełnie odsłonięta na ręczniku i po raz pierwszy pozwoliłam słońcu dotknąć każdego skrawka mojego ciała. Czułam się niesamowicie naturalnie i wolno.

Nagle zauważyłam kobietę bez góry, która szła w moją stronę. Błyskawicznie chwyciłam ręcznik i się nim zakryłam, cała czerwona z zawstydzenia. Być nago samej to jedno, ale być nago przy kimś innym – to zupełnie inne uczucie. Kobieta uśmiechnęła się, mijając mnie, a ja leżałam tam, czując się okropnie pruderyjnie i skrępowana. W tamtym czasie krępował mnie nawet widok innych częściowo rozebranych kobiet.

Kiedy zniknęła mi z oczu, znów się rozluźniłam, odrzuciłam ręcznik na bok i postanowiłam popływać. Zawsze byłam zapaloną pływaczką – pracowałam nawet jako ratowniczka – więc pewnym krokiem weszłam do wody i zaczęłam płynąć wzdłuż brzegu. Pływanie zupełnie nago było niesamowitym uczuciem, jak nic, czego wcześniej doświadczyłam. Woda ślizgała się po nagiej skórze, a ja czułam się tak swobodnie. Przepłynęłam obok wielu tłoczniejszych fragmentów plaży, nawet nie zdając sobie sprawy, jak daleko już zaszłam.

Po pewnym czasie prąd stał się zbyt silny, żeby wrócić pod niego wpław. Zrozumiałam, że mam tylko jedno wyjście: wyjść z wody i wrócić brzegiem.

Ten spacer był chyba jednym z najbardziej niekomfortowych momentów w moim życiu. Wyszłam z wody, instynktownie zasłaniając piersi jedną ręką, a łono drugą dłonią. Kiedy wychodziłam na brzeg, zauważyłam, że niemal wszyscy dookoła są zupełnie nadzy i traktują to jako coś zupełnie naturalnego. Ja wciąż się zasłaniałam, ale z każdym krokiem czułam, jak napięcie powoli ze mnie schodzi.

Choć miałam 22 lata, byłam wysportowana i w dobrej formie, zawsze miałam kompleksy na punkcie swojego ciała – zwłaszcza rozmiaru i kształtu piersi oraz owłosienia łonowego. Ale gdy rozejrzałam się wokół i zobaczyłam ludzi w każdym wieku, o różnych kształtach i rozmiarach, nagle zrozumiałam, że jestem w porządku taka, jaka jestem. W tamtej chwili odpuściłam. Opuściłam ręce wzdłuż ciała i szłam dalej, zupełnie naga i wolna.

Bycie nago tam, gdzie wszyscy inni są nadzy, okazało się zaskakująco naturalne. Ale wkrótce stanęłam przed nowym wyzwaniem. Najbardziej popularna, zatłoczona część plaży wyglądała inaczej – niemal wszyscy nosili tam kostiumy kąpielowe. Toples był powszechny, ale pełna nagość rzadka. Zauważyłam tylko jedną inną całkowicie nagą osobę. Plaża pękała w szwach.

Nie miałam wyboru, musiałam iść dalej. Szłam przez tłum zupełnie naga, a ludzie odwracali głowy, żeby na mnie spojrzeć. Byłam pewnie jedyną całkowicie nagą kobietą, jaką widzieli od dłuższego czasu. Czułam się niesamowicie niezręcznie, będąc jedyną nagą osobą wśród tylu ubranych ludzi, ale trzymałam głowę wysoko i szłam dalej, starając się zachować spokój i pewność siebie.

Kiedy w końcu dotarłam do swoich rzeczy na drugim końcu plaży, wiedziałam, że coś we mnie zmieniło się na zawsze.

Zostałam naturystką na całe życie.