— „Yasna, chyba nie zamierzasz iść tam zupełnie sama w takim stanie, co?" — zawołał za mną z niepokojem mąż, gdy ruszyłam brzegiem w stronę odległych głazów.

Mam 25 lat, jestem brunetką z Serbii i choć od kilku lat wolę opalać się wyłącznie bez ubrania, mój pierwszy raz pamiętam w najdrobniejszych szczegółach. Podczas tamtej wycieczki mąż ciągle za mną chodził: sam był dość powściągliwy wobec swobodnego wypoczynku, ale szalał za swoją nagą żoną, a i wcale nie miał nic przeciwko temu, by zerknąć na inne piękne dziewczyny na brzegu.

Gdy od miejscowych dowiedziałam się, że w najdalszej części kurortu kryje się odosobniony brzeg, aż płonęłam z ciekawości. Zostawiłam męża na straży naszego koca na zwykłej plaży dla rodzin i powlokłam się wzdłuż linii przyboju w samym lekkim bikini w stronę falochronu, który oddzielał strefy wypoczynku.

Gdy dotarłam na miejsce, przeżyłam chwilę prawdziwego estetycznego zachwytu: tuż przy wodzie grupa wysportowanych młodych chłopaków z zapałem grała w siatkówkę plażową zupełnie bez ubrania. Zamarłam nieopodal, przygryzając wargi z nagle rozbudzonego uczucia i przyglądając się ich zgrabnym sylwetkom.

Rozpalona pragnieniem, by także poczuć tę wolność, weszłam na wysoki betonowy falochron tuż przy głębokiej wodzie, wzięłam głęboki oddech i zdecydowanie zrzuciłam górę i dół kostiumu prosto na kamienie.

Chłodny morski wiatr pieszczotliwie musnął moją odsłoniętą skórę, wywołując rozkoszne dreszcze od szyi aż po pięty, a palące promienie słońca ogrzewały mi brzuch i ramiona. Wstyd natychmiast ustąpił miejsca słodkiej dumie z własnego ciała. Ale w następnej chwili ogromna, niespodziewana fala runęła na falochron i zmyła mój jedyny kostium prosto w ciemną głębinę!

Zamarłam w lodowatym przerażeniu: nie umiałam pływać ani trochę, a mój kostium na moich oczach opadał na dno. Na falochronie stała zupełnie naga 25-letnia dziewczyna, a zaledwie kilka metrów dalej zaczynała się zwykła plaża, gdzie setki ludzi wypoczywały w kąpielówkach i kostiumach.

Jedyna droga do mojego koca i męża prowadziła prosto przez ten tłum ubranych turystów. Kolana uginały się pode mną z paniki, oddech mi zamarł, a policzki paliły gorącym, purpurowym rumieńcem. Ale nie było wyjścia: wyprostowałam plecy, wypięłam ramiona i postawiłam pierwszy krok na mokrym piasku zupełnie odsłonięta.

Mijając pary z rodzinami i zaskoczonych mężczyzn, fizycznie czułam na sobie dziesiątki zafascynowanych i zszokowanych spojrzeń. Coś we mnie w jednej chwili przełączyło się: strach zamienił się w czysty adrenalinowy zryw, a potem — w dziki podniw i niewiarygodną pewność własnej atrakcyjności. Szłam z dumnie uniesioną głową, czując się jak prawdziwa królowa.

Mój mąż, widząc, jak idę zupełnie naga przez całą plażę do naszego koca, zamarł z otwartymi ustami, a potem powitał mnie z dzikim zachwytem i podziwem. Po takim ekstremalnym chrzcie na zawsze zapomniałam, czym jest wstyd!

Od tamtego dnia opalamy się już tylko w ten sposób. Ta próba całkowicie mnie wyzwoliła, pozbawiając wszelkich kompleksów. Na pamiątkę tamtego dnia został nam tylko zabawny paragon z miejscowego sklepu, w którym mąż musiał w pośpiechu kupić mi szorty, żebym mogła wrócić do hotelu. Powtarzam to doświadczenie raz za razem z ogromną przyjemnością i zawsze jestem otwarta na poznawanie dorosłych, szczerych i wolnych duchem pokrewnych dusz!