Tom: Toms eerste poging om rustig te genieten van een verscholen naaktstrand vlakbij Kiev verandert in een gênant misverstand met drie wantrouwige vrouwen, onbedoeld naturisme en een verrassend hartverwarmende vriendschap.
Mijn naam is Tom, en eerlijk gezegd begon mijn eerste ervaring met een naaktstrand op de meest ongemakkelijke manier die je maar kunt bedenken.
Daarvoor had ik al een keer een naturistenresort ergens in Europa bezocht, en na die reis raakte ik bijna geobsedeerd door het idee om dat vreemde gevoel van vrijheid opnieuw te beleven. Na zoiets voelden gewone stranden ineens te druk, te benauwd en op de een of andere manier ongemakkelijk.
Maar toen ik terug was in Kiev, besefte ik onverwacht dat het vinden van een rustig naaktstrand niet zo makkelijk was als ik had gedacht.
Dus besloot ik twee hobby's te combineren — fietsen langs de stranden terwijl ik op zoek was naar in ieder geval één plek waar ik rustig naakt kon zonnen zonder iemand tot last te zijn.
Op een dag in augustus fietste ik zo ver de stad uit dat ik uiteindelijk nauwelijks meer wist waar ik precies was. Toen ontdekte ik plotseling een lange zandstrook waar bijna niemand was. Helemaal aan het einde ervan was er letterlijk niemand.
Perfect.
Ik spreidde mijn handdoek uit, ontspande eindelijk en trok alles uit. Op dat moment voelde het echt als de beste dag van de hele zomer — warm zand, zonlicht, stilte en dat gevoel van totale vrijheid.
Ongeveer een uur later zag ik in de verte drie vrouwen aankomen.
In het begin lette ik er niet echt op.
Maar hoe dichter ze kwamen, hoe duidelijker het werd dat ze van plan waren om zich vlak naast mij te installeren.
Ik trok meteen mijn zwembroek weer aan en liep snel het water in, terwijl ik in gedachten alles om me heen vervloekte.
Toen ik terugkwam, kon ik ze eindelijk beter bekijken: twee jonge vrouwen van ongeveer mijn leeftijd en één heel aantrekkelijke oudere vrouw. Alle drie zagen ze er gespannen uit en om de een of andere reden wierpen ze steeds wantrouwige blikken mijn kant op.
Ik controleerde zelfs mezelf.
De zwembroek zat er absoluut aan.
Er was niks vreemds aan de hand.
En toch bleef de sfeer om de een of andere reden ongelooflijk ongemakkelijk.
De vrouwen legden hun spullen neer, trokken hun badpak aan en gingen zwemmen, terwijl ik steeds meer het gevoel kreeg dat mijn enkele aanwezigheid hun humeur verpestte.
En eerlijk gezegd deed dat onverwacht een beetje pijn aan mijn trots.
Uiteindelijk besloot ik verder weg te gaan, achter wat struiken, om daar naakt te blijven zonnen op een plek waar ze me nauwelijks konden zien.
Een paar minuten later liep een van de jongere vrouwen expres vlak langs mijn verstopte plekje terwijl ze naar het water ging — en ze zag me natuurlijk meteen daar helemaal naakt liggen.
Ze draaide zich op slag om en rende bijna terug naar de anderen, terwijl ze hen opgewonden iets influisterde.
Ik zuchtte alleen maar diep.
"Nou, geweldig. Nu denken ze zeker dat ik een of andere engerd ben."
Voor de zekerheid trok ik mijn zwembroek weer aan en vluchtte de rivier in.
Maar op de een of andere manier werd de situatie daarna nog vreemder.
Toen ik later weer op mijn handdoek lag, kwam de oudere vrouw plotseling heel dicht bij me staan en begon ze me met een uiterst serieuze uitdrukking te observeren, alsof ze een belangrijke beslissing probeerde te nemen.
Eerlijk gezegd wilde ik op dat moment voorgoed in het zand verdwijnen.
Uiteindelijk hield ik het niet meer uit en vroeg ik ongemakkelijk:
"Eh... is alles goed?"
En precies op dat moment werd de hele situatie ineens compleet surrealistisch.
De vrouw glimlachte, ging rustig naast me zitten en vroeg zachtjes:
"Vind je het erg als wij ook zonder badpak zonnen?"
Het bleek dat ze eigenlijk speciaal naar dat strand waren gekomen om naakt te zonnen — ze hadden mij simpelweg aangezien voor een of andere vreemde, eenzame kerel die stiekem naar vrouwen zat te gluren.
En al die tijd had ik precies hetzelfde over hen gedacht.
Een paar minuten later lachten we met z'n vieren al samen om het misverstand.
En het grappigste?
Na die dag werd dat strand onze vaste plek.
Later kwam ik erachter dat de drie vrouwen eigenlijk een moeder, haar dochter en de vriendin van de dochter waren. Ze kwamen al heel lang op dat strand en waren in eerste instantie bang dat mijn aanwezigheid hun plannen voor een rustige naturistendag zou verpesten.
Ondertussen had ik de hele middag doodsbang doorgebracht dat ik er precies uitzag als het soort persoon waar zij me eerst voor hadden aangezien.
En eerlijk gezegd was dat waarschijnlijk het eerste moment waarop ik iets heel vreemds over naaktstranden begreep.
De mensen daar blijken vaak rustiger, aardiger en natuurlijker te zijn dan op gewone stranden.
In het begin is iedereen gewoon een beetje bang voor elkaar.
Daarvoor had ik al een keer een naturistenresort ergens in Europa bezocht, en na die reis raakte ik bijna geobsedeerd door het idee om dat vreemde gevoel van vrijheid opnieuw te beleven. Na zoiets voelden gewone stranden ineens te druk, te benauwd en op de een of andere manier ongemakkelijk.
Maar toen ik terug was in Kiev, besefte ik onverwacht dat het vinden van een rustig naaktstrand niet zo makkelijk was als ik had gedacht.
Dus besloot ik twee hobby's te combineren — fietsen langs de stranden terwijl ik op zoek was naar in ieder geval één plek waar ik rustig naakt kon zonnen zonder iemand tot last te zijn.
Op een dag in augustus fietste ik zo ver de stad uit dat ik uiteindelijk nauwelijks meer wist waar ik precies was. Toen ontdekte ik plotseling een lange zandstrook waar bijna niemand was. Helemaal aan het einde ervan was er letterlijk niemand.
Perfect.
Ik spreidde mijn handdoek uit, ontspande eindelijk en trok alles uit. Op dat moment voelde het echt als de beste dag van de hele zomer — warm zand, zonlicht, stilte en dat gevoel van totale vrijheid.
Ongeveer een uur later zag ik in de verte drie vrouwen aankomen.
In het begin lette ik er niet echt op.
Maar hoe dichter ze kwamen, hoe duidelijker het werd dat ze van plan waren om zich vlak naast mij te installeren.
Ik trok meteen mijn zwembroek weer aan en liep snel het water in, terwijl ik in gedachten alles om me heen vervloekte.
Toen ik terugkwam, kon ik ze eindelijk beter bekijken: twee jonge vrouwen van ongeveer mijn leeftijd en één heel aantrekkelijke oudere vrouw. Alle drie zagen ze er gespannen uit en om de een of andere reden wierpen ze steeds wantrouwige blikken mijn kant op.
Ik controleerde zelfs mezelf.
De zwembroek zat er absoluut aan.
Er was niks vreemds aan de hand.
En toch bleef de sfeer om de een of andere reden ongelooflijk ongemakkelijk.
De vrouwen legden hun spullen neer, trokken hun badpak aan en gingen zwemmen, terwijl ik steeds meer het gevoel kreeg dat mijn enkele aanwezigheid hun humeur verpestte.
En eerlijk gezegd deed dat onverwacht een beetje pijn aan mijn trots.
Uiteindelijk besloot ik verder weg te gaan, achter wat struiken, om daar naakt te blijven zonnen op een plek waar ze me nauwelijks konden zien.
Een paar minuten later liep een van de jongere vrouwen expres vlak langs mijn verstopte plekje terwijl ze naar het water ging — en ze zag me natuurlijk meteen daar helemaal naakt liggen.
Ze draaide zich op slag om en rende bijna terug naar de anderen, terwijl ze hen opgewonden iets influisterde.
Ik zuchtte alleen maar diep.
"Nou, geweldig. Nu denken ze zeker dat ik een of andere engerd ben."
Voor de zekerheid trok ik mijn zwembroek weer aan en vluchtte de rivier in.
Maar op de een of andere manier werd de situatie daarna nog vreemder.
Toen ik later weer op mijn handdoek lag, kwam de oudere vrouw plotseling heel dicht bij me staan en begon ze me met een uiterst serieuze uitdrukking te observeren, alsof ze een belangrijke beslissing probeerde te nemen.
Eerlijk gezegd wilde ik op dat moment voorgoed in het zand verdwijnen.
Uiteindelijk hield ik het niet meer uit en vroeg ik ongemakkelijk:
"Eh... is alles goed?"
En precies op dat moment werd de hele situatie ineens compleet surrealistisch.
De vrouw glimlachte, ging rustig naast me zitten en vroeg zachtjes:
"Vind je het erg als wij ook zonder badpak zonnen?"
Het bleek dat ze eigenlijk speciaal naar dat strand waren gekomen om naakt te zonnen — ze hadden mij simpelweg aangezien voor een of andere vreemde, eenzame kerel die stiekem naar vrouwen zat te gluren.
En al die tijd had ik precies hetzelfde over hen gedacht.
Een paar minuten later lachten we met z'n vieren al samen om het misverstand.
En het grappigste?
Na die dag werd dat strand onze vaste plek.
Later kwam ik erachter dat de drie vrouwen eigenlijk een moeder, haar dochter en de vriendin van de dochter waren. Ze kwamen al heel lang op dat strand en waren in eerste instantie bang dat mijn aanwezigheid hun plannen voor een rustige naturistendag zou verpesten.
Ondertussen had ik de hele middag doodsbang doorgebracht dat ik er precies uitzag als het soort persoon waar zij me eerst voor hadden aangezien.
En eerlijk gezegd was dat waarschijnlijk het eerste moment waarop ik iets heel vreemds over naaktstranden begreep.
De mensen daar blijken vaak rustiger, aardiger en natuurlijker te zijn dan op gewone stranden.
In het begin is iedereen gewoon een beetje bang voor elkaar.
Bekijk de RudeFly-videopreview
Je hebt een deel van het verhaal gelezen. Bekijk nu waar RudeFly echt om draait.
▶ BEKIJK GRATIS PREVIEW
Geen registratie nodig
Wil je verder lezen?
Maak een gratis account →
