Alegranza is niet ingericht op toerisme. Er is geen veerboot, geen haven voor bezoekers, geen openbaar vervoer, geen parkeerplaatsen, geen wegen, geen eten, geen drinkwater, geen toiletten, geen douches, geen strandtoezicht, geen verhuur en geen afvalinzameling. Wie toestemming heeft, moet zelf privébootvervoer regelen en alle eten, water, zonbescherming, schoeisel voor scherpe vulkanische ondergrond en middelen om al het afval mee terug te nemen meenemen. De toegang hangt af van de zeeomstandigheden in de open Atlantische Oceaan, waar deining, stroming en wind kunnen voorkomen. Er zijn geen gepubliceerde openingstijden, loketten of bezoekerscentra. Alleen de daglichturen zijn praktisch bruikbaar en er is geen infrastructuur voor overnachtingen. Het eiland is onbewoond en wordt zelden bezocht, dus afzondering is waarschijnlijk, maar ook de afwezigheid van hulp. Mobiel bereik, schaduw, beschutting en zoet water zijn niet gegarandeerd. Het terrein bestaat uit ongelijk lavarots en as met plaatselijk grof zand, ongeschikt voor mensen met beperkte mobiliteit en ongeschikt voor kinderen zonder voorzieningen en ondersteuning. De periode van mei tot en met oktober is over het algemeen warmer en droger, maar wind en felle zon blijven gebruikelijk. Omdat het gebied beschermd is, moeten bezoekers blijven op stevige ondergrond waar verplaatsing is toegestaan, verstoring vermijden en geen sporen achterlaten. Wie een trip overweegt, moet vóór het plannen de actuele vergunningsvereisten controleren, want beperkte toegang is het bepalende praktische punt. Alle voorraden moeten worden meegebracht en bij vertrek weer worden meegenomen, omdat er geen winkels, waterpunten, afvalbakken of hygiënische voorzieningen zijn. Verplaatsing vereist voorzichtigheid op ruwe oppervlakken en zwemmen is onbeheerd, zonder beschutte plek of toezicht tijdens een toegestaan oponthoud. Felle zon en beperkte schaduw vragen om zorgvuldige planning.