Planowanie wizyty zaczyna się od zrozumienia dojazdu. Z Lido di Dante podążaj ścieżkami przez las sosnowy i wydmy do autoryzowanej strefy. Ostatni odcinek pokonuje się pieszo po drobnym piasku, a nawierzchnia jest nierówna, bez utwardzonych ścieżek. Parkowanie jest nieformalne przy skraju lasu sosnowego, a w letnie weekendy przy większej liczbie odwiedzających miejsca mogą się zapełniać. Do miejscowości dojeżdżają autobusy regionalne, ale ostatni odcinek do piasku trzeba pokonać pieszo lub rowerem. Za wstęp na plażę nie ma ogólnej opłaty, choć latem w pobliskich rejonach przy dojściach mogą obowiązywać opłaty parkingowe. Na piasku spodziewaj się plaży z drobnym piaskiem na tle wydm, z płytkim piaszczystym dnem i zazwyczaj spokojną wodą Adriatyku, czasem z falą przy wietrze, gdy bryza się nasila. Nasłonecznienie jest silne, a naturalnego cienia jest mało, ograniczonego do lasu sosnowego za wydmami, dlatego zabierz wodę, jedzenie, ochronę przeciwsłoneczną i własne zadaszenie, aby wygodnie spędzić dzień. Sezonowy kiosk może działać w pobliżu dojść, ale oferta jest ograniczona i nie należy na niej polegać. Bezpośrednio na odcinku naturystycznym nie ma toalet ani pryszniców; skorzystaj z zaplecza w sąsiednich zagospodarowanych lido, zanim dojdziesz do oznakowanej strefy. Na tym odcinku nie ma stałej służby ratowniczej, dlatego pływaj ostrożnie. Najcieplejsze i najbardziej suche warunki panują od czerwca do września, a morska bryza łagodzi ciepłe popołudnia. Lipiec i sierpień to najbardziej ruchliwe miesiące, natomiast w dni powszednie i w miesiącach granicznych sezonu jest spokojniej i przestronniej. Poranki i późne popołudnia są często przyjemniejsze ze względu na słońce i wiatr na otwartym brzegu. Popularne są pobyty półdniowe, ponieważ trzeba nieść ze sobą zapasy, a na piasku jest mało schronienia. W tym otwartym miejscu ogranicz rzeczy wartościowe do minimum i zaplanuj czas na dojście i powrót przez wydmy.