Punta del Fangar leży w rejonie delty Ebro w Katalonii, w Hiszpanii, koło Deltebre w Baix Ebre. To piaszczysty cypel, do którego prowadzą nieutwardzone drogi, a dalej trzeba iść pieszo po piasku. Należy spodziewać się nieformalnego parkowania przy końcach dróg, a nie oznakowanych parkingów, oraz braku bezpośredniej komunikacji publicznej. Zwykle dojeżdża się tu prywatnym samochodem lub rowerem, a następnie idzie pieszo na brzeg. Podłoże to wszędzie piasek, z nierównościami utrudniającymi dostęp osobom potrzebującym dostosowanego wsparcia. Czerwiec–wrzesień to zwykle najlepszy okres, z ciepłą pogodą sprzyjającą pobytowi na plaży. Poranki i późne popołudnia przynoszą łagodniejsze słońce, co ma znaczenie, bo cienia jest mało, a nasłonecznienie duże. Nie wskazano opłaty za wstęp ani stałych godzin otwarcia, a typowe są kilkugodzinne wizyty w ciągu dnia. Brak ratowników, toalet, pryszniców oraz punktów gastronomicznych i z napojami. Trzeba zabrać wodę, jedzenie, osłonę przeciwsłoneczną i ochronę przed słońcem oraz zaplanować zabranie wszystkich odpadów. Morze jest otwarte, a warunki zmieniają się zależnie od wiatru i pory roku, dlatego wskazane jest ostrożne wchodzenie do wody i śledzenie pogody. Tłok jest zwykle niewielki, nieco większy w szczycie lata, a prywatność jest możliwa, lecz nie gwarantowana. Zasady dotyczące psów są niejasne, a odległy charakter bez wyposażenia sprawia, że miejsce bardziej odpowiada samowystarczalnym dorosłym niż rodzinom potrzebującym usług. Zasięg telefonii, zaopatrzenie i pomoc mogą być ograniczone, dlatego powiedz komuś o swoich planach, trzymaj się wyznaczonych dróg i piasku oraz zostaw czas na drogę powrotną.