Plaża Plentzia zajmuje wewnętrzną stronę osłoniętego estuarium, a drobny piasek szeroko odsłania się podczas odpływu. Dojście z miasta jest proste. Z końcowej stacji metra Plentzia krótki spacer przez centrum prowadzi na promenadę, a następnie na piasek. Trasa jest w większości równa, choć końcowy odcinek po miękkim piasku może być trudny dla osób na wózkach i z wózkami dziecięcymi. Przy ulicach oraz na niewielkich parkingach w pobliżu estuarium można znaleźć miejsca postojowe, ale w ciepłe letnie dni zapełniają się one wcześnie, dlatego transport publiczny może być wygodniejszym rozwiązaniem. Plaża jest publiczna, ogólnodostępna i bezpłatna. Sezonowa obecność ratowników zwykle obejmuje tylko lato. Toalety i prysznice przy promenadzie również działają głównie w sezonie, dlatego poza tym okresem nie należy zakładać, że będą dostępne. Bary, kawiarnie i sklepy w mieście znajdują się w odległości krótkiego spaceru. Na samej plaży nie ma stałych punktów sprzedaży, więc warto zabrać wodę, jedzenie, jeśli będzie potrzebne, oraz ochronę przeciwsłoneczną. Naturalnego cienia jest niewiele; nieco osłony zapewniają mur nadmorski i pobliskie budynki, natomiast otwarty piasek jest mocno nasłoneczniony. Warunki wody są na ogół spokojniejsze wewnątrz estuarium niż na wystawionych na działanie morza plażach Zatoki Biskajskiej, ale pływy wyraźnie zmieniają wielkość i kształt dostępnej piaszczystej powierzchni. Woda pozostaje chłodna nawet latem ze względu na położenie nad Atlantykiem. Pogoda jest łagodna, lecz zmienna, a od czerwca do września warunki plażowe są zazwyczaj najbardziej niezawodne. Rano i późnym popołudniem może być spokojniej niż w południe. Latem psy są zwykle objęte ograniczeniami na głównej piaszczystej części plaży, dlatego przed wizytą należy sprawdzić lokalne oznakowanie. Przy krótszej wizycie warto uwzględnić spacer z miasta, zmieniający się poziom pływu oraz ewentualne ograniczenia sezonowych usług.