Playa de Güi-Güi Grande

Dotarcie do Güi Güi Grande wymaga planowania, ponieważ przy brzegu nie ma drogi, parkingu ani transportu publicznego. Większość odwiedzających dociera pieszo długim górskim szlakiem o stromych odcinkach, sypkim podłożu, nierównych stopniach i niewielkiej ilości cienia albo przypływa łodzią, gdy pozwalają na to warunki na morzu. Marsz wymaga dobrej kondycji, pewnego kroku i sporego zapasu czasu na drogę powrotną pod górę, dlatego warto wyruszyć wcześnie i nie komplikować nawigacji. Na szlak oraz na mieszany piasek, żwir, kamyki i skaliste fragmenty na samej plaży potrzebne jest solidne obuwie. Należy zabrać więcej wody, niż się wydaje, a także jedzenie, ochronę przeciwsłoneczną, nakrycie głowy oraz worek na wszystkie śmieci. Na plaży nie ma sklepów, wody pitnej, toalet, pryszniców, zadaszeń, koszy na śmieci ani nadzoru ratowników, więc wyprawa musi być w pełni samowystarczalna. Przed wyruszeniem warto powiedzieć komuś o swoich planach oraz sprawdzić prognozę pogody i stanu morza, ponieważ upał na odsłoniętej ścieżce bywa silny nawet poza latem. Od późnej wiosny do wczesnej jesieni jest zazwyczaj najprzyjemniej pod względem wędrówki i pobytu na plaży, natomiast zimą morze jest często bardziej wzburzone, a dostęp łodzią mniej pewny. Kąpiel odbywa się w otwartych wodach Atlantyku, z falami i zmiennymi prądami, które zależą od dnia i zafalowania. Należy wchodzić do wody tylko w spokojnych warunkach, trzymać się blisko brzegu, unikać skał i przyboju oraz nie pływać w pojedynkę. Rano i w południe słońce operuje najmocniej, a po południu światło szybciej znika przy klifach, dlatego trzeba zostawić sobie czas na powrót za dnia. Ponieważ jest to miejsce odosobnione, z ograniczoną pomocą w nagłych wypadkach, należy być gotowym do zmiany planów, jeśli warunki wyglądają na trudne.