Lokrum odwiedza się podczas jednodniowej wycieczki z Dubrownika. Na wyspę kursuje sezonowy prom pasażerski, który dopływa do przystani; stamtąd oznakowanymi ścieżkami można dojść przez rezerwat do miejsc kąpielowych. Na wyspie nie ma pojazdów ani parkingu, dlatego wszędzie porusza się pieszo, niekiedy po nierównym terenie. Zwykle trzeba uiścić opłatę za wstęp do rezerwatu oraz opłatę za prom; ich wysokość może się różnić w zależności od sezonu. Wyznaczona strefa naturystyczna znajduje się po południowo-wschodniej stronie wyspy. Pozostałe ścieżki, trawniki, okolice klasztoru i przystani są tekstylne. Miejsca kąpielowe mają głównie naturalne skaliste platformy, a w niektórych częściach podłoże jest żwirowe. Wejście do wody jest skaliste, głębokość może szybko wzrastać, a na skałach mogą występować jeżowce, dlatego warto zachować ostrożność i używać butów do wody. Woda jest na ogół przejrzysta i odpowiednia dla osób pewnie pływających; mniej doświadczeni pływacy powinni pozostawać blisko brzegu. Na naturalnych kąpieliskach nie ma stałego nadzoru ratownika. Udogodnienia są podstawowe. W pobliżu przystani i klasztoru sezonowo działają kawiarnie i restauracje, a toalety znajdują się przy głównych obszarach odwiedzanych przez turystów. Na zewnętrznych skałach infrastruktura jest ograniczona i nie ma pryszniców. Warto zabrać jedzenie, wodę pitną, ochronę przeciwsłoneczną oraz worek na śmieci, ponieważ cienia jest niewiele, a otwarte skały są silnie nasłonecznione. Od rana do wczesnego popołudnia można liczyć na słońce i większy wybór promów powrotnych. Na wyspie nie ma noclegów, dlatego należy przeznaczyć odpowiednio dużo czasu na powrót do przystani. Psy są na ogół objęte ograniczeniami. W szczycie lata ścieżki mogą być zatłoczone, zwłaszcza w południe; spokojniej jest rano i w miesiącach przejściowych.