Es Calo leży na północno-wschodnim wybrzeżu Formentery, dokąd prowadzą drogi wyspowe z większych miejscowości. Większość odwiedzających przyjeżdża samochodem, skuterem lub rowerem, a następnie idzie pieszo krótki odcinek do obrzeży portu i przyległego skalistego wybrzeża. Parkingu przy drodze w pobliżu wsi jest mało i latem w południe często brakuje miejsc, dlatego lepiej przyjechać rano. Sezonowy autobus wyspowy łączy okolicę z większymi miejscowościami, ale poza latem kursuje rzadziej, więc praktyczniejszy jest własny transport. Linia brzegowa łączy skalne półki, betonowe nabrzeża portowe i małe żwirkowe zatoczki. Nie ma tu piaszczystej plaży ze zorganizowaną obsługą. Wejście do wody jest miejscami skaliste, więc przydają się buty do wody, gruba mata i ochrona przeciwsłoneczna. Naturalnego cienia jest mało, a południowe słońce latem jest silne. Poranki są zwykle spokojniejsze i cichsze, natomiast po południu przybywa kąpiących się, spacerowiczów i ruchu łodzi wokół portu. Zaplecze jest podstawowe. Należy spodziewać się czynnego portu rybackiego, kilku lokali gastronomicznych oraz braku wydzielonych pryszniców plażowych i toalet na brzegu. Warto zabrać wodę pitną, przekąski i sprzęt kąpielowy oraz korzystać z zaplecza lokali, jeśli jest dostępne. Warunki do pływania są zazwyczaj dobre, z czystą i spokojną wodą przy brzegu, choć wiatr może zmienić stan morza. Częsta jest wizyta trwająca od godziny do kilku godzin, często połączona ze spacerem wzdłuż wybrzeża lub posiłkiem. Rodziny mogą cieszyć się okolicą, ale dzieci wymagają nadzoru na śliskich skałach i w pobliżu ruchu portowego. Poza czerwcem–wrześniem wieś jest spokojniejsza i bardziej sprzyja spacerom niż kąpielom. Należy starannie zaplanować obuwie i ochronę przeciwsłoneczną, ponieważ schronienia jest mało, nawierzchnie pozostają nierówne, a w południe upał szybko narasta na odsłoniętych skałach.