Dotarcie na Crackington Beach wymaga planowania, ponieważ na brzeg można dojść wyłącznie pieszo. Z wierzchowiny klifu prowadzi w dół stroma ścieżka nadmorska i schody na żwirowy brzeg. Podłoże jest nierówne i po deszczu może być śliskie, dlatego zaleca się solidne obuwie. Trasa nie nadaje się dla osób na wózkach ani osób o ograniczonej mobilności i nie ma alternatywy bez schodów. Wstęp jest bezpłatny, a plaża jest otwarta przez całą dobę bez bram. Parking ogranicza się do małego parkingu na szczycie klifu, który w ciepłe letnie weekendy szybko się zapełnia, oraz dodatkowych miejsc przy drodze w Crackington Haven. Przyjazd wcześnie rano lub później po południu pomaga uniknąć największego ruchu i zbiega się ze spokojniejszymi warunkami na plaży. Transport publiczny nie dojeżdża bezpośrednio nad brzeg. Do miejscowości docierają rzadkie autobusy, skąd trzeba dojść pieszo do ścieżki na klifie. Na plaży nie ma żadnych udogodnień. Nie ma toalet, pryszniców, ratowników ani punktów z jedzeniem i napojami, a najbliższe znajdują się w miejscowości. Zabierz wodę, jedzenie i potrzebny sprzęt, a wszystkie odpady zabierz ze sobą. Nawierzchnię tworzą żwir i otoczaki z kamienistymi odcinkami, dlatego mata lub gruby ręcznik będą wygodniejsze niż cienki ręcznik. Jest mało naturalnego cienia, a klify dają jedynie ograniczoną osłonę od wiatru. W pogodne dni nasłonecznienie jest silne, więc ochrona jest potrzebna nawet wtedy, gdy jest chłodno. Woda to chłodny Atlantyk o zmiennym zafalowaniu i kamienistym wejściu. Prądy mogą być silne, a ratowników nie ma, dlatego podczas kąpieli нужна ostrożność. Przed wizytą sprawdź godziny pływów, ponieważ podczas przypływu plaża się zwęża. Psy mogą podlegać sezonowym ograniczeniom, dlatego przestrzegaj miejscowych oznaczeń. Większość osób zostaje od jednej do trzech godzin, w zależności od pływu i pogody, która jest najbardziej stabilna od czerwca do września.