Do tych zatoczek w północnej części Minorki dociera się wiejską drogą z okolic Es Mercadal w stronę Cap de Cavalleria, a następnie pieszo ścieżkami w dół do piasku. Podłoże jest nierówne, z piaskiem, skałami i żwirem, dlatego na dojście i przemieszczanie się między odcinkami przydaje się solidne obuwie. Nieutwardzone parkingi w pobliżu przylądka stanowią zwykły punkt startowy, a do samych zatoczek nie dociera bezpośrednia komunikacja publiczna, więc większość osób przyjeżdża prywatnym pojazdem lub rowerem, a dalej idzie pieszo. Brak jest dostępu przystosowanego, a teren nie nadaje się dla osób na wózkach ani osób o ograniczonej mobilności. Plaże są w dużej mierze niezagospodarowane, przy piasku jest niewiele usług lub nie ma ich wcale, nie wskazano toalet ani pryszniców, a na miejscu nie ma punktów gastronomicznych. Należy zabrać wodę, jedzenie, ochronę przeciwsłoneczną i cień, ponieważ naturalnego cienia jest mało, a w środku dnia nasłonecznienie jest silne. Poranek i późne popołudnie zwykle oferują łagodniejsze światło i przyjemniejsze temperatury do spacerów i kąpieli. Okres od czerwca do września zwykle przynosi najbardziej stabilną pogodę, choć warunki morskie na tym odsłoniętym północnym wybrzeżu mogą się zmieniać zależnie od wiatru i falowania. Kąpiel odbywa się z naturalnego brzegu, bez wskazanych ratowników, dlatego potrzebna jest ostrożność, a wizytę najlepiej planować przy spokojnych warunkach. Brak informacji o opłacie za wstęp i stałych godzinach otwarcia, ponieważ dostęp jest otwarty z linii brzegowej. Pobyt trwający kilka godzin pozwala na dojście, kąpiel i odpoczynek, a pół dnia umożliwia spokojniejsze tempo. Rodziny odwiedzają to miejsce, ale odludne położenie, skromne zaplecze i nierówne ścieżki wymagają przygotowania. Zasady dotyczące psów nie są jasno określone, więc nie należy zakładać, że psy są mile widziane. Warto ograniczyć bagaż do niezbędnych rzeczy, zabrać ze sobą wszystkie odpady i być przygotowanym na pełną samowystarczalność.